Җир йөзенең иң кадерле гөлләре

Сез — тормышның олы хәзинәсе,
Ап-ак кардай гүзәл, пакь җаннар.
Сез елмайсагыз гына бу дөньяда
Ата ала нурлы, ак таңнар.

Бурыч итеп түгел, кадерләп без,
Ант итәбез сезне сакларга.
Юлыгыздагы барлык киртәләрне
Өйрәтербез мәңге атларга.

Җил-яңгырдан сезне гел ышыклап,
Канат булып һәрчак озатырбыз.
Караңгылык якын килә калса,
Якты йолдыз булып балкырбыз.

Иң кадерле дөнья хәзинәсе —
Балачакның гөрләп үсүе.
Олыларның иң зур бәхете бит —
Сабыйларның чыннан көлүе.

Сез үсегез тыныч дөньяларда,
Хыялларга канат кагыгыз.
Без һәрвакыт сезнең янәшәдә —
Сезне яклап торыр барыбыз!