Бер әби урам буйлап килә. Атлый да туктый, атлый да туктый. Туктый да, ярдәм итәр кеше юк микән дигәндәй, як-ягына карана: кулындагы төенчеге бик авыр бугай...

Яңгыр ява Яңгыр ява! Яңгыр ява Шыбыр-шыбыр.

Бар минем дускаем,

Язмамны шундый матур татар халык мәкаленнән башлыйм әле. Бүген яңа гадәтләр булдыру көне икән. Сез дә үзегездә бүгеннән яңа гадәт кертегез әле, дусларым. Ул – көн саен китап уку булсын. Тикмәгә генә бөек шәхесләребез китап турында шундый матур сүзләр язып калдырмаган бит.

Алты яшь тик әле Әхмәткә, Бик йөрисе килә мәктәпкә. «Кайчан җиде яшькә җитәм? — ди, —

(Татар халык әкияте)