Сыер

Сыер ул үзе бик матур түгел түгелен, ә сөт бирә. Маңгае киң, колаклары як-якка киткән, тешләре күп түгел, аның урынына мөгезләре бик зур, койрыгы пумала кебек, корсагы бүлтәйгән, тояклары икегә аерылган. Ул үлән йолка, күши, башак болгаган су эчә, мөгри һәм кычкыра, хуҗа хатынын чакыра:

— Хуҗакаем, бирегә чык, сөт саварга чиләк алып чык, сөртергә чүпрәк алып чык! Мин кайттым, балакайларга сөт тә, куе каймак та алып кайттым, — ди.