Тылсымлы туплы Сылу.

Бер заманда яшәгән, ди, кечкенә һәм бик шаян кыз. Аның исеме Сылу булган. Ул сезнең кебек үк уенчыклар белән уйнарга, сикерергә һәм мультфильмнар карарга яраткан.

Бервакыт Сылуга туган көненә зур, җем-җемле, кызыл төстәге Тылсымлы Туп бүләк иткәннәр. Ул туп гади булмаган, ул сөйләшә белгән! Шулчак туп: "Тып-тып, сикерәм, Сылу белән дус булам!" — дип сикерә башлаган.

Сылу тубын бик яраткан. Алар урамга уйнарга чыкканнар. Сылу тупны кыю итеп типкән, ә туп: "Очтым-очтым!" — дип, яшел чирәм өстеннән калкулыкка таба тәгәрәп киткән. Сылу аның артын- нан йөгергән.

Йөгерә-йөгерә, Сылу кечкенә генә бер куак янына килеп җиткән. Карый — куак астында кечкенә Керпе баласы утыра. Ул елый икән: — Пик-пик, мин тубымны югалттым, сызгыра белмим, елыйм... — дип борынын тарта.

Сылуның Керпе баласын кызгануын күреп, Тылсымлы Туп үзе Керпе янына тәгәрәп килгән дә: "Елама, Керпе баласы, әйдә бергә уйныйбыз!" — дигән.
Алар өчесе бергә кызыклы уен уйнаганнар: тупны бер-берсенә тәгәрәткәннәр, чирәм өстендә сикергәннәр, күңелле җырлар җырлаганнар.

Керпе баласы елаудан туктаган, аның кәефе бик күтәрелгән. Ул Сылуга солы бөртеге кадәр кечкенә, ялтыравыклы таш бүләк иткән. Ул ташны кесәгә салсаң, гел елмаясы килә икән!

Кояш байыгач, өйгә кайтыр вакыт җиткән. Керпе баласы үзенең әнисе янына йөгергән. Ә Сылу үзенең Тылсымлы Тубын кочаклап өенә кайткан. Кыз әнисенә: "Әни, дуслар белән уртаклашып уйнасаң, дөньядагы иң күңелле уен була икән!" — дигән.

Шул көннән башлап, Сылу урамдагы барлык балаларны да бергә уйнарга чакыра башлаган. Аның Тылсымлы Тубы исә һәрвакыт шатлык белән сикергән.