Кар астыннан чыкты яз

Иртә белән уянсак, 
Бөтен дөнья агарган. 
Түбәләргә, урамнарга
Актан да ак кар яуган.
Әбиебез: «Балалар, 
Күрәмсез, кыш килде, — ди. 
Көзне бөтенләе белән     
Кар астына күмде», — ди. 
Инде салкын кыш үтте,   
Нурга чумды дөньялар.   
Киң ярларын тарсынышып   
Ташый инеш, елгалар.
Әбиебез: «Балалар,
— Күлләрдә боз купты, — ди. —
Без сагынган шау-шулы яз
Кар астыннан чыкты», — ди.